Motherboardhttps://motherboard.vice.com/nlRSS feed for https://motherboard.vice.comnlMon, 21 Jan 2019 11:36:47 +0000<![CDATA[Deze commentator bewijst dat Total War: Warhammer een echte kijksport is]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/vbw49x/total-war-warhammer-commentator-rtsMon, 21 Jan 2019 11:36:47 +0000Gamers en esporters krijgen in de maatschappij niet dezelfde waardering als mensen in de sport of kunst. De vooroordelen zitten hem in de kleine dingen: kunstenaars opereren vanuit een atelier, professionele gamers al snel vanuit een ‘gamehol’, of nog erger: een mancave.

In Korea en Japan bestaat er inmiddels een pantheon van gamercelebs, beroemde coaches, en is er een popcultuur rondom games, maar in het Westen kennen wij dat niet.

We vertellen elkaar weinig, en vaak ook de verkeerde, verhalen over games. Er is veel aandacht voor technische specificaties, gameplay en de graphics, en weinig voor de gemeenschap van mensen die ervoor zorgen of een game leeft of niet. En zo kan het zijn dat een gigantisch deel van de cultuur (en de wereldeconomie) voor veel mensen alleen op een clichématige of oppervlakkige manier zichtbaar is.



En in een wisselwerking beïnvloedt dat weer hoe journalisten schrijven. We zoeken naar de thema’s en misstanden die direct herkenbaar zijn voor mensen buiten het wereldje: verslaving, seksisme. Allemaal belangrijk, maar we vergeten dat de meeste drama en schoonheid juist te vinden is in de norm.

Daarom vandaag een normaal verhaaltje.

Op het internet bestaat er een man die zichzelf Turin noemt. Ik nam direct aan dat het een verwijzing was naar Turin Turambar, een menselijk karakter uit De Silmarillion van Tolkien dat misschien een grote held had kunnen zijn, maar ten onder gaat aan zijn hoogmoed, maar in een email zegt Nick Scolari, zoals hij echt heet, dat het gewoon zijn tweede naam is.

Nick Turin Scolari woont in Zuid-Californië, maar het voelt alsof we uit dezelfde straat komen, want het is overduidelijk dat hij en ik exact dezelfde dingen leuk vinden. Die dingen zijn: Warhammer, RTS-spellen, Magic en Tolkien.

In een moment van totale regressie en genotszaligheid kocht ik rond de kerst voor mijzelf het spelletje Total War: Warhammer. Dat is een combinatie van de RTS-reeks Total War en het tabletopspel Warhammer Fantasy Battles dat van 1983 tot 2015 werd uitgebracht door Games Workshop.

1548067488266-pasted-image-0-1
Karl Franz getting pegged. Screenshot via YouTube.

Je hebt weinig kennis nodig om te begrijpen wat er gebeurt in de video’s van Turin, omdat hij de keuzes achter de beelden kan uitleggen. Daarom zijn zijn video’s zo leuk.

Ik weet niet of Total War: Warhammer ooit mainstream succes zal hebben; ik weet niet of mensen ooit bij de koffieautomaat zullen praten over RTS-kampioenen, maar ik weet wel dat Turin, en mensen zoals Turin, iets hebben gecreëerd wat niet meer weg gaat.

Als ik hem vraag naar de toekomst, zegt hij dat hij gelukkig is met hoe het nu is. “Ik hoop dat ik iets vergelijkbaars kan blijven doen – ik wil nog wat grotere toernooien organiseren. Misschien als Warhammer niet groter wordt, in de toekomst een andere game. “I’d cast the hell out of Warcraft 4.

Check zijn YouTube-kanaal hier.

Volg Motherboard op Facebook , Twitter en Flipboard .

]]>
vbw49xWester van GaalDavid EngelGAMESesportsWarhammereSportTotal War: Warhammer
<![CDATA[Die ‘grootste hack OOIT’ is zuur, maar raak niet te erg in paniek]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/evegxw/grootste-hack-ooit-gevolgenFri, 18 Jan 2019 10:32:32 +0000Als je gisteren een beetje het technieuws hebt gelezen, kom je misschien wat enge berichten tegen: miljoenen en miljoenen e-mailadressen en wachtwoorden (misschien zelfs die van jou!!) zijn online gedumpt.

Gizmodo noemde het de “mother of all breaches.” Wired een “ monster breach.” The Daily Mail went with “Biggest EVER collection of breached data.” Mashable adviseerde z'n lezertjes om hun wachtwoord te veranderen – alweer.

Maar wacht ff. Haal even diep adem en raak niet in paniek.

Als je Motherboard al een tijdje volgt, weet je dat er vrij vaak miljoenen wachtwoorden online worden gedumpt. In 2016 onthulden we bijvoorbeeld dat hackers 427 miljoen MySpace-wachtwoorden en 117 miljoen LinkedIn-wachtwoorden hadden buitgemaakt.

Deze nieuwe lek, die ‘Collection # 1’ wordt genoemd, valt eigenlijk wel mee in vergelijking met andere keren dat er heel veel wachtwoorden zijn gejat, tenminste als je zorgvuldig leest welke gegevens er openbaar zijn gemaakt. Volgens Troy Hunt, de beveiligingsonderzoeker die deze hack als eerste meldde en analyseerrde, zitten er in deze verzameling persoonlijke gegeven 773 miljoen unieke e-mailadressen en 21 miljoen unieke wachtwoorden.

Maar er zijn een aantal belangrijke verzachtende factoren. Ten eerste, zoals de naam al doet vermoeden, is dit een verzameling van verschillende oude datalekken. Van de 773 miljoen unieke mailadressen in deze verzameling zijn er maar 141 miljoen (ongeveer 18 procent) niet opgenomen in de Have I Been Pwned-lijst, Hunts ongelooflijk waardevolle bron van gehackte gegevens. En van de 22 miljoen wachtwoorden stond de helft niet in de database.



Dat betekent dat je oude wachtwoord waarschijnlijk al wat eerder gehackt is. Zoals Hunt het zegt “mijn hoop is dat het mensen aanzet tot het veranderen van hun veiligheid online.”

Het is belangrijk dat je unieke wachtwoorden gebruikt (wees niet te beschaamd: we hergebruiken allemaal wachtwoorden, maar we moeten daar eens mee stoppen), en schakel tweefactorauthenticatie in. En check onze anti-hackgids nog eens.

De informatie die vrijkomt bij dit soort lekken gebruiken hackers voor automatische aanvallen, waarbij ze gewoon alle persoonsgegevens combineren met wachtwoorden in de hoop dat ze toegang krijgen tot populaire diensten. Als je een uniek wachtwoord hebt, en tweefactorauthenticatie gebruikt komen ze simpelweg je account niet in.

Gedrag veranderen is supermoeilijk. En het veranderen van wachtwoorden is even vervelend om te doen. Maar als je het eenmaal hebt gedaan, dan hoef je er niet meer naar om te kijken. En een passwordmanager maakt je online leven eerder gemakkelijker dan moeilijker.

Dus geen paniek. Gebruik deze gebeurtenis om een paar tweaks door te voeren in je leven, en maak je daarna niet al te veel zorgen.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
evegxwLorenzo Franceschi-BicchieraiEmanuel MaibergJason KoeblercybersecurityhackershacksInfoseccybercrimePasswordspasswordinformation securitypassword managerHave I Been Pwned?wachtwoordenCollection #1Collection One
<![CDATA[De atoombomgrap van het Amerikaanse leger op Twitter ¯\_(ツ)_/¯]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/zmdj9e/atoombom-grap-amerikaanse-legerThu, 17 Jan 2019 12:34:20 +0000We hebben allemaal weleens een tweet geplaatst waarvan we achteraf pas zagen dat het nogal dom was. Gelukkig bedreigen onze domme tweets niet het voortbestaan van al het leven op aarde. In het geval van het Amerikaanse leger is dat echter anders.

In een tweet grappen dat je misschien wel een atoombom gaat droppen, is niet bepaald een doorsnee blunder te noemen. Toch is dit precies wat US Strategic Command (Stratcom) afgelopen oudejaarsavond op hun officiële Twitteraccount deed. Stratcom – een militair commando dat verantwoordelijk is voor strategische afschrikking, raketverdediging en nucleaire operaties – verwijderde de tweet een paar uur later, maar niet voordat ik er een schermafbeelding van had opgeslagen.

Zie hier de tweet waar Stratcom 2018 mee afsloot:

Aan de tweet was een zeer gelikte video toegevoegd, waarin te zien was hoe een B-2-bommenwerper – een stealth-jet die nucleaire wapens kan werpen – verschillende bommen met daarop het woord ‘LETHAL’ (dodelijk) liet vallen. Veel mensen reageerden geschrokken dat het legeronderdeel dat verantwoordelijk is voor de nucleaire wapens van Amerika zulke versluierde bedreigingen tweet op oudejaarsavond. Het duurde dus niet lang voor Stratcom de tweet van het internet haalde en hun excuses aanbood.

“Dit bericht, dat inmiddels is verwijderd, maakte deel uit van ons jaaroverzicht, dat bedoeld was om onze prioriteiten weer te geven: strategische afschrikking, besluitvaardigheid en strijdkracht,” ze een woordvoerder van Stratcom tegen The Washington Post. De woordvoerder legde daarbij uit dat de video een repost was van eerder dat jaar, toen ze lieten zien hoe de Massive Ordnance Penetrator – een bom van de Amerikaanse luchtmacht – werd getest.

Iedereen maakt weleens een domme fout. Toch roept de tweet de vraag op waarom Stratcom überhaupt op Twitter zit. Wat heeft het eigenlijk voor zin dat zulke organisaties over een social-media-account beschikken?

Sociale media zijn een krachtig modern hulpmiddel voor communicatie, maar ook een oorlogswapen dat regelmatig wordt ingezet op het slagveld. Activisten gebruiken het om mensen bijeen te krijgen en overheden gebruiken het om informatie en propaganda te verspreiden. De meeste overheidsinstanties, waaronder onderdelen van het Amerikaanse leger, zijn momenteel dan ook in verschillende vormen aanwezig op social media.

Volgens het communicatiehandboek van Stratcom uit 2018 zijn social media “onderdeel van publieke zaken, die het commando helpen in hun verplichting om openlijk met een wereldwijd publiek te communiceren.”

Martin Pfeiffer, een promovendus aan de University of New Mexico en een deskundige op het gebied van nucleaire-oorlogsantropologie, kreeg met de Amerikaanse versie van een Wob-verzoek een exemplaar van Stratcoms Communication Strategy-handboek in handen te krijgen.

“Ik begrijp dat Stratcom social media en andere kanalen inzet om te pleiten voor bepaalde doelen en om de publieke opinie met betrekking tot kernwapens te vormen – iets wat zijzelf als ‘onderwijzing van het volk’ zien,” vertelt Pfeiffer in een privébericht aan Motherboard. “Toch zou ik in een ideale wereld liever zien dat Stratcom zich wat minder openlijk uitlaat over bijvoorbeeld hun activiteiten.”



Volgens het handboek ziet Stratcom hun social media als een belangrijk onderdeel van hun communicatiestrategie. “Communicatie met het Amerikaanse en internationale publiek vergroot het vertrouwen en begrip als het aankomt op de bijdrage van het commando aan de nationale veiligheid,” staat er in het handboek. “Daarnaast draagt het bij aan het afschrikken van tegenstanders, stelt het bondgenoten gerust en helpt het ons vorm te geven aan onze operaties en informatieve omgeving. Zo helpt het ons de toekomst van de strijdmacht te vormen.”

Volgens het handboek bestaat de Twitter-doelgroep van Stratcom uit media, academici, tegenstanders en het algemene publiek.” Daarnaast staat hier beschreven hoe de focus ligt op “belangrijke evenementen, het uiteenzetten van de voornaamste punten uit toespraken van USSTRATCOM en op het bespreken van manieren waarop strategische afschrikking in de 21e eeuw wordt ingezet.” Livestreams kunnen bovendien worden gebruikt wanneer dit “toepasselijk en geschikt” is en de algemene toon voor het posten op de pagina is “professioneel en no-nonsense.”

Hoewel het handboek duidelijk aangeeft dat de toon op Twitter “professioneel” zou moeten zijn, wijkt de organisatie hier regelmatig van af. Zo tweette Stratcom in april 2018 een cartoon waarin werd geïmpliceerd dat hun B-2-bommenwerpers dodelijker zijn dan Jason Voorhees, de gemaskerde moordenaar uit Friday the 13th. De cartoon was overduidelijk niet meer dan een slechte grap. Maar terwijl dit voor de meeste mensen een kleinigheidje lijkt, is het belangrijk om te beseffen dat Stratcom uiteindelijk wel verantwoordelijk is voor de nucleaire wapens van Amerika. Het is een serieuze militaire organisatie met een van de belangrijkste taken op aarde. Bij alles wat ze doen, kijken buitenlandse regeringen toe – en dat is lang niet altijd omdat ze het beste met de VS voor hebben.

Naast alle grappen en verhulde dreigementen, verstrekt Stratcom soms ook feitelijk onjuiste informatie. In november 2017 deelde het bijvoorbeeld een artikel waarin de fout stond dat B-1-bommenwerpers in staat zouden zijn om kernwapens af te vuren. Volgens Pfeiffer kunnen zulke fouten grote gevolgen hebben, doordat het de kijk van andere landen op de Amerikaanse capaciteiten negatief kan beïnvloeden.

Pfeiffer legt uit dat slecht getimede tweets er in tijden van crisis bovendien voor kunnen zorgen dat zaken uit de hand lopen. Het klinkt misschien gestoord, maar volgens deskundigen die de nucleaire capaciteiten van Noord-Korea bestuderen, zouden een paar domme tweets tot een nucleaire impasse of zelfs een oorlog kunnen leiden.

“De Verenigde Staten zouden zichzelf als verantwoordelijke bezitters van nucleaire wapens moeten presenteren,” zegt Pfeiffer. “Jezelf vergelijken met Jason uit Friday the 13th werkt wat dat betreft juist averechts.”

Kernwapens zijn een ernstige zaak, gaat Pfeiffer verder, niemand heeft er dus iets aan als militaire organisaties grappen maken over hun verantwoordelijkheid hiervoor. “Dit is niet de juiste manier om het publiek voor te lichten over de indrukwekkende en beangstigende krachten van het Amerikaanse leger en hun nucleaire wapens,” legt Pfeiffer uit. “In plaats daarvan komt het nog het meest in de buurt van #NukePorn, waarbij we ons symbolisch aftrekken bij het idee dat we al het leven op aarde in een oogwenk kunnen vernietigen.”

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
zmdj9eMatthew GaultJordan PearsonEmanuel MaibergTwitterSocial Mediaoorlognukessociale mediastratcom
<![CDATA[Het ‘mooiste datacentrum op aarde’ is een supercomputer in een 19e-eeuwse kerk]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/xwjegq/mooiste-datacentrum-op-aarde-supercomputerWed, 16 Jan 2019 11:12:19 +0000Van buitenaf lijkt de Torre Gironakapel aan de Polytechnische Universiteit van Catalonië in Barcelona op een van de duizenden oude kerken die overal in Spanje te vinden zijn. Er staat een groot kruis op het dak en boven de ingang zit een roosvenster. Maar als je door de deuren stapt vind je geen religieuze iconografie of mensen in gebed. In plaats daarvan zie je nu nummer 25 op de lijst van de snelste supercomputers ter wereld: de MareNostrum 4.

De supercomputer staat in wat het ‘mooiste datacentrum op aarde’ wordt genoemd en kwam in 2005 online. Oorspronkelijk zetelde MareNostrum (Latijn voor onze zee) in een ander gebouw van de universiteit. Toen het apparaat voor het eerst aangezwengeld werd, had het een snelheid van 42,35 teraflops – 42,353 miljard bewerkingen per seconde – waardoor het op dat moment een van de krachtigste supercomputers in Europa was.

Maar naast dat dat ding nogal snel was, werd MareNostrum ook bekend omdat het ding er prachtig uitziet. Volgens Gemma Maspoch, hoofd communicatie van het Barcelona Supercomputing Center, dat de MareNostrum-faciliteit runt, was de beslissing om de computer in een gigantische glazen doos in een kapel te plaatsen uiteindelijk om praktische redenen.

1547571204144-06_marenostrum_supercomputacion_supercomputer_supercomputing_bsc_bsc-cns_hpc_0
De kapel van Torre Girona van de buitenkant. Afbeelding: Barcelona Supercomputing Center

“We hadden honderden vierkante meters nodig zonder kolommen en met de capaciteit om 44,5 ton te ondersteunen,” vertelt Maspoch me in een e-mail. “Destijds was er niet zoveel plek op de universiteit en de enige ruimte die aan onze eisen voldeed, was de Torre Gironakapel. We twijfelden geen moment en installeerden de supercomputer.”

Maspoch zei dat de kapel was ontwijd – het formele proces waarbij een heilige ruimte wordt geconverteerd voor seculier gebruik – ergens in de jaren zeventig. De universiteit had de kapel sindsdien voor verschillende doeleinden gebruikt, maar toen Barcelona Supercomputing Center in 2013 op zoek was naar een nieuw thuis voor de MareNostrum 3, was de kapel niet in gebruik.

Volgens Maspoch vereiste de kapel relatief weinig aanpassingen om de supercomputer te huisvesten: de grond rond de kerk moest worden verstevigd om het gewicht van de computer te dragen en er moest een glazen doos worden ontworpen om de computer in te stoppen en mee te koelen.

In de afgelopen 15 jaar heeft het Supercomputing Center van Barcelona de computerkracht van de MareNostrum verder opgevoerd. In 2017 kwam de vierde versie online met een piekcapaciteit van 11.000 biljoen bewerkingen per seconde (11,15 petaflops) – meer dan het veertienvoudige van de prestaties ten opzichte van de derde generatie MareNostrum-computer.

MareNostrum 4 is verspreid over 48 serverracks met in totaal 3456 nodes. Eén node bestaat uit twee Intel-chips, die beiden 24 processors hebben.

Hoewel de machine ongeveer 40 miljoen dollar kostte, is de supercomputer van MareNostrum gratis beschikbaar voor wetenschappers en is hij gebruikt voor onderzoek op uiteenlopende gebieden als astrofysica, klimaatmodellering en genetisch onderzoek.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
xwjegqDaniel OberhausNatasha GrzincicbarcelonasupercomputersMareNostrum
<![CDATA[De driftvideo's van Johnny FVP zijn zo mooi dat ze bijna nep lijken]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/wj3w8w/driften-autos-drone-videosTue, 15 Jan 2019 12:00:00 +0000Ik dacht eerst dat ik naar een spel zat te kijken, maar de beelden bleken bleken gewoon echt te zijn. Johnny FVP, een 23-jarige dude uit Duitsland, maakt de allermooiste racefilmpjes die ik ooit heb gezien. En hij doet het met vrij simpel materiaal, dat met een beetje goede wil voor veel mensen wel betaalbaar is.

Hij bevestigt vier V2-drone-motortjes en een GoPro Hero7-camera op een AstroX Freestyle-droneframe. De quadcopter bestuurt hij zelf, onder andere met de Fat Shart Dominator Goggles, die volgens hem het beste zijn. Onder zijn video’s beschrijft hij precies zijn gear, mocht je na het kijken van zijn filmpjes hetzelfde willen gaan doen als hij.

Op zijn Youtube en Instagram-account zijn veel verschillende video’s te zien, die allemaal leuk zijn om naar te kijken. Maar de racevideo’s zijn van een onvoorstelbare schoonheid. Uit de filmpjes wordt duidelijk dat hij niet alleen een gevoel heeft voor mooie beelden, maar ook ultra behendig is met een drone.

Het is bijna bovennatuurlijk om zulke coherente beelden te schieten van racewagens die met hoge snelheid door de bocht slippen. In de reacties zegt Johnny zelf dat ongeveer 40 procent van de beelden is gestabiliseerd in post-productie, wat een beetje verklaart waarom het er soms uitziet alsof je naar een mooi computerspel zit te kijken.

Evengoed: het is duidelijk dat deze jongen grenzen verlegt. Als je dit hebt gezien wil je niet anders meer naar sport en racen kijken. Ik zou graag met hem praten over zijn werk, en of hij van plan is om de race- en sportverslaglegging op z’n kop te zetten. Helaas heeft de mysterieuze Johnny FVP niet gereageerd op mijn mails, dus voor nu kan ik niet veel meer doen dan deze schoonheid met jullie te delen. Check zijn werk, en word blij.

Volg Motherboard op Facebook , Twitter en Flipboard .

]]>
wj3w8wWester van GaalDavid EngelDRONEgoproAutosDriftenracen
<![CDATA[Onderzoekers meten de scheten en boeren van koeien met lasers]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/nepav8/koeien-scheten-boeren-uitstoot-klimaatMon, 14 Jan 2019 13:09:18 +0000 Als een mens een boer of een scheet laat is dat ranzig. Maar als koeien boeren en scheten laten, draagt dat ook nog eens bij aan het klimaatprobleem dat de hele wereld bedreigt.

Om deze reden zetten wetenschappers van het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) nu nieuwe middelen in om erachter te komen hoeveel methaan al het vee in de VS dagelijks de atmosfeer in helpt. Zo maakt het USDA gebruik van lasers en iets wat ze beschrijven als “een blaastest voor koeien.”

Onder leiding van bodemwetenschapper Richard Todd hebben de onderzoekers van het USDA verschillende experimenten met deze apparaten uitgevoerd. Hieruit blijkt onder meer dat de gemiddelde koe in de Amerikaanse staat Oklahoma dagelijks ongeveer 200 gram methaangas produceert. Deze hoeveelheid fluctueert iets aan de van het seizoen, het dieet van de koe, hun omgeving en andere ecologische factoren. Dit werd vorige maand samen met de rest van de resultaten bekendgemaakt tijdens een bijeenkomst van de American Geophysical Union (AGU).

Koeien zijn herkauwers net als schapen, bizons en antilopen. Om het meeste uit de gewassen te halen die ze eten, boeren herkauwers het meerdere keren op om het beter te verteren. Hier worden met behulp van microben alle voedingsstoffen uit het plantenmateriaal gehaald. Dat is handig, maar deze microben stoten ook een grote hoeveelheid methaangas uit. Dit gas, wat 30 keer meer warmte vasthoudt dan koolstofdioxide, wordt vervolgens door de koeien in de atmosfeer uitgestoten.



Alle gassen die runderen uitstoten zijn heus niet de grootste veroorzaker van het klimaatprobleem, maar het effect van de gassen die ze – vooral in hun boeren – de lucht in helpen, is nog steeds aanzienlijk.

Todd en zijn collega’s hebben verschillende methoden gebruikt om de uitstoot van vee te meten, bijvoorbeeld door middel van lasers, gps-trackers en GreenFeed – een gasdetector. Dat laatste apparaat wordt een blogpost van de AGU “een blaastest voor koeien” genoemd.

“Runderen werden getraind om hun hoofd in een open kap te steken (waar eten in ligt). Terwijl ze daarop kauwen, neemt het GreenFeed-apparaat monsters van hun adem,” legt Todd uit in de blogpost. “Op deze manier kunnen we vervolgens de methaanemissies berekenen.”

Om een idee te krijgen van de uitstoot van de volledige kudde, gebruikten Todd en zijn team ‘open-path lasers’, die ontworpen zijn om sporen van gassen in de lucht te detecteren. Door deze lasers boven de wei in Oklahoma te gebruiken, kon het team zien hoeveel gas er door de koeien in de lucht terechtkomt.

De onderzoekers hebben daarnaast de hoeveelheid gas in de lucht op locaties rond de kuddes gemeten. Ook hielden ze de koeien in de gaten met gps-trackers, om in modellen nauwkeurig aan te kunnen geven hoe het vee en hun emissies zich verspreidden. Tot slot werd het experiment in de zomer, herfst en winter herhaald, om te kijken wat het effect van seizoensveranderingen op de methaangehaltes is.

Uit het onderzoek blijkt dat de gemiddelde koe in Oklahoma ieder jaar ongeveer 83 kilo methaangas uitscheidt. Dat komt overeen met een onderzoek uit 2018 van de Australische overheid, waarin werd geschat dat één koe ongeveer 100 kilogram methaangas per jaar produceert.

200 gram per dag lijkt misschien weinig, maar als je bedenkt dat er alleen in Amerika al bijna 100 miljoen koeien rondlopen, hebben al die koeienboeren en veeruften samen wel degelijk een effect op ons klimaat.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
nepav8Becky FerreiraJordan PearsonGLOBAL WARMINGLasersdierenklimaatveranderingschetenlandbouwmethaanbroeikasgassenuitstoot
<![CDATA[Deze tiener schreef een Bijbeltekst met DNA en injecteerde die in zijn dij]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/wj3yy9/dna-bijbelteksten-bio-engineeringFri, 11 Jan 2019 11:37:31 +0000Het schijnt dat een jongen uit Frankrijk door middel van bio-engineering wat DNA van Bijbel- en Koran-teksten heeft geknutseld. Vervolgens zou de middelbare scholier dit DNA in zijn eigen benen hebben geïnjecteerd.

De zestienjarige Adrien Locatelli uit het Franse Grenoble deelde op de server van het Open Science Framework een kort paper, waarin hij beweert strengen DNA te hebben geproduceerd die overeenkomen met verzen uit de Bijbel en de Koran. Locatelli zegt dat hij het DNA met de Bijbelverzen vervolgens in zijn linkerdij heeft geïnjecteerd, en het DNA met de Koranverzen in zijn rechterdij.

“Dit experiment is voor mij niet meer dan een symbool voor vrede tussen religies en de wetenschap,” vertelt Locatelli in een e-mail aan Motherboard. “Het is gewoon iets symbolisch.”

De eiwitten die door Locatelli zijn gemaakt, zijn in principe korte DNA-strengen op basis van nucleotiden, die alleen op een aantal specifieke manieren kunnen worden gecombineerd.

Uit eerder onderzoek is gebleken dat kunstmatige nucleotiden kunnen worden gebruikt om gegevens in op te slaan – zoals de toegangssleutel tot een digitale Bitcoin-wallet – maar ze zijn nooit eerder in een persoon geïnjecteerd.

Locatelli vertelt dat hij verschillende karakters uit het Hebreeuwse alfabet heeft gelinkt aan de nucleotiden, om zo een DNA-streng te maken die overeenkomt met de eerste paar verzen uit Genesis. In zijn verslag legt hij uit dat hij een vergelijkbare techniek gebruikte om individuele letters uit het Arabisch te vertalen naar genetische codes.

Hij gebruikte een techniek die bekendstaat als recombinant adeno-associated virus (rAAV) om de genetische code die hij op de Bijbel baseerde in het DNA van een virus te schrijven. Het Koran-DNA werd direct als eiwit in zijn been geïnjecteerd, zonder het eerst aan een virus te binden.

In zijn paper legt Locatelli niet uit hoe hij het gen in een virale vector wist te klonen.

Volgens verschillende bonnetjes die we bij Motherboard hebben mogen bekijken, heeft Locatelli voor meer dan 1100 euro aan E. coli-bacterieën en een AAV2-virus van Vector Builder gekocht. Locatelli zegt bovendien dat hij hiervoor nog geen ervaring had op het gebied van bio-engineering.

“Mijn enige ervaring is een stage van een week bij het Instituut voor Geavanceerde Biowetenschappen in Grenoble,” vertelt Locatelli aan Motherboard. “Mijn vader is een bakker en mijn moeder werkt als boekhouder. Mijn vader vond het prima dat ik dit experiment heb gedaan, maar ik heb het niet aan mijn moeder verteld.”



In zijn verslag schrijft Locatelli dat de virale injectie wat irritatie op zijn linkerdij veroorzaakte, die na ongeveer een dag wel weer wegtrokken. De injectie van het eiwit in zijn andere been leverde geen merkbare effecten op.

Het experiment van de Franse scholier kan door de meeste biotechnologische wetenschappers niet echt worden gewaardeerd. Een van hen is Sri Kosuri, een biochemicus aan de Universiteit van Californië, die als eerste met het idee kwam om DNA te gebruiken om gegeven op te slaan. Op Twitter schreef hij dat-ie van Locatelli’s stunt hoorde toen Google Scholar hem “jammer genoeg” liet weten dat Locatelli hem citeerde in zijn verslag.

“2018 kan niet snel genoeg voorbij zijn,” tweette Kosuri hier halverwege december over.

“Experimenteren op mensen of dieren brengt altijd risico’s met zich mee,” zegt Kosuri in een e-mail aan Motherboard. “Het is belangrijk om ook stil te staan bij de ethiek van een experiment.”

Locatelli staat ondanks de kritiek nog steeds achter zijn keuze om het DNA in zichzelf te injecteren.

“Als mensen iets niet begrijpen, zijn ze er naar mijn idee altijd bang voor,” zegt hij. “Bio-engineering is iets fantastisch. Ik heb niets gevaarlijks gedaan. Als het daadwerkelijk zo gevaarlijk was, zou het me nooit gelukt zijn om de benodigde spullen op het internet te kopen. We verbieden messen toch ook niet, omdat je jezelf eraan kunt snijden?”

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
wj3yy9Daniel OberhausNatasha GrzincicJason KoeblergodDNAbiblebioengineeringBijbelSri Kosuribio engineering
<![CDATA[Astronomen ontdekken zeldzame ‘fossiele wolk’ die minuten na de oerknal ontstond]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/wj3mjq/ontdekking-fossiele-wolk-oerknalFri, 11 Jan 2019 09:51:24 +0000Astronomen van het Keck-observatorium in Hawaï hebben een ongelofelijk zeldzame ‘fossiele wolk’ van pure waterstof ontdekt, die enkele minuten na de oerknal is ontstaan. Volgens de astronomen is dit pas de derde fossiele wolk die ooit is ontdekt. Een belangrijke ontdekking dus, aangezien deze onaangetaste gaswolken astronomen een zuivere kijk geven op materie uit het vroege universum.

Onderzoekers geloven dat de waterstof in de wolk een paar minuten na de oerknal ontstond en op de een of andere manier bijna 1,5 miljard jaar lang beschermd is gebleven tegen metalen uit exploderende sterren. Dat maakt dit ruimtefossiel dus extreem zeldzaam. Door de verspreiding van deze fossiele wolken te bestuderen, kunnen onderzoekers mogelijk beter begrijpen hoe zware metalen zich over het vroege universum hebben verspreid. Zo kunnen ze erachter komen waarom sommige gaswolken uiteindelijk sterren en sterrenstelsels vormden, terwijl andere dat niet deden.

“Overal waar we in het universum kijken, is het gas vervuild door het afval van exploderende sterren,” zegt Fred Robert, promovendus aan de Swinburne University of Technology en hoofdauteur van het onderzoeksverslag over het fossiel, in een verklaring. “Deze wolk ziet er daarentegen volkomen smetteloos uit.”



Uit een voorpublicatie van het paper blijkt dat Robert en zijn collega’s de wolk hebben ontdekt met behulp van de spectrograaf en spectrometer van de immense Keck-telescoop. Deze instrumenten worden gebruikt om het lichtspectrum van hemellichamen te analyseren, waardoor specifieke eigenschappen, zoals hun temperatuur en chemische samenstelling kunnen worden bepaald. Met deze eigenschappen kunnen de onderzoekers vervolgens een unieke ‘vingerafdruk’ van ieder hemellichaam maken.

In het geval van dit fossiel hebben de astronomen een quasar (een afkorting voor quasi-stellar radio source) die zich achter de wolk bevond geanalyseerd. Quasars zijn ongelofelijk heldere, sterachtige objecten die te herkennen aan de gigantische bak energie die ze uitstoten. In principe zijn quasars namelijk superzware zwarte gaten, die veel licht en straling afgeven doordat alle materie richting het zwarte gat wordt getrokken. Door te analyseren hoe de energie van de quasar door de wolk bewoog, konden Robert en zijn collega’s vaststellen dat het hier waarschijnlijk om een zeer zeldzaam fossiel van vlak na de oerknal gaat.

“Als er überhaupt zware elementen in te vinden zijn, moet die hoeveelheid kleiner zijn dan één-tienduizendste deel van het aandeel van wat we in onze zon zien,” zegt Robert. “Dat is extreem weinig. De aannemelijkste verklaring is dus dat het echt een overblijfsel van de oerknal is.”

De twee andere oerknalfossielen werden in 2011 per toeval door het Keck-observatorium ontdekt. Robert en zijn collega’s ontdekten het nieuwste fossiel daarentegen door gericht te zoeken in gebieden waar andere astronomen sporen van waterstof hadden gezien, maar nog geen andere zware materialen te zien waren.

John O’Meara, hoofdwetenschapper aan het Keck-observatorium en een van de ontdekkers van de eerste twee oerknalfossielen, gaf in een verklaring aan dat zijn ontdekking in 2011 volgens hem slechts “het topje van de ijsberg” is. Toch lukte het de afgelopen jaren geen enkele andere astronoom om overblijfselen van de oerknal in zo’n goede staat te vinden.

De ontdekking van Robert en zijn collega’s is op zich al bijzonder, maar het feit dat het de eerste keer is dat een oerknalfossiel is gevonden door middel van een systematische zoekactie, maakt de vondst nog belangrijker. De onderzoekers hopen dat dit in de toekomst zal leiden tot de ontdekking van nog meer fossielen, zodat duidelijk wordt hoe zeldzaam deze ongewone wolken nu echt zijn in ons universum.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
wj3mjqDaniel OberhausJordan PearsonBing BangastronomieruimteOerknalfossiel
<![CDATA[Ben je rijk en geef je niks om mensen zonder geld: speel dan Cart Life]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/439z9b/cart-life-game-armoedeThu, 10 Jan 2019 12:07:39 +0000Rijk zijn is O.K.

Maar niet rijk zijn zou dat ook moeten zijn. En zo aan het begin van 2019 is het goed om dat nog eens te herhalen. Want wie even heel eerlijk kijkt naar de wereld, zou wel eens kunnen concluderen dat het steeds moeilijker wordt voor mensen met weinig geld, en steeds fijner is voor mensen met veel geld.

Experts zeggen niet voor niets dat we opnieuw in een ‘vergulde eeuw’ leven, waarin net als in de tijd van de 19de-eeuwse oliebaronnen het verschil tussen arm en rijk groeit, en de elite vervreemdt van de midden- en onderklasse.

Beleidsmakers geven oliemaatschappijen belastingvoordelen, terwijl burgers de rekening van de energietransitie moeten betalen. Dit soort beslissingen passen in het grotere verhaal van het vergulde onbegrip, waarover een hoop te zeggen is, maar niet nu. Want hier wil ik me beperken tot een propositie:

Kijk jij, net als onze premier, elke dag uit over een slotgracht, maar wil je geen lul zijn: speel dan het spel Cart Life.

Naast werken in een sociale instelling, is het de beste manier om te weten hoe het is om met weinig geld te leven. Cart Life, is een spel uit 2013 ontwikkeld door Richard Hofmeier, een nogal zwaarmoedige illustrator uit de Verenigde Staten.

In Nederland is het nooit erg bekend geworden, maar dat is ontzettend zonde want het is geweldig. In de VS was het niet voor niets een stille hit. Een enthousiaste gamejournalist omschreef het spel als een ‘empathie-generator’. Terecht, want tenzij je een hart van kool hebt, zul je door deze game voorgoed met meer compassie en begrip over armoede nadenken.

In het spel open je in een kleine stad in het Middenwesten van de VS een kraampje waar je op straat dingen gaat verkopen. Je kunt kiezen uit drie karakters met elk een eigen verhaal. Melanie draait een koffiestalletje in de hoop dat ze aan de rechtbank kan bewijzen dat ze verantwoordelijk genoeg is om de voogdijschap over haar dochter te houden; dan is er nog bagelverkoper Vinnie, die zwaar verslaafd is aan koffie en al zijn geld uitgeeft aan cafeïnekicks. Tenslotte is er Andrus, een Oekraïense immigrant die genoeg geld bij elkaar moet sprokkelen om zijn huur en eten te kunnen betalen voor hemzelf en zijn kat, Mr. Glembovski.

Andrus vind ik zelf het leukste, omdat hij fatalistisch en een beetje poëtisch is. Om zijn Engels te verbeteren vertaalt hij bijvoorbeeld Oekraïense gedichten in de trein.

1547118936286-pasted-image-0-1

Het is vrij duidelijk wat hier gebeurt. Links een moegestreden man, rechts de kille som van hoeveel geld de strijd vandaag heeft opgeleverd: ergens tussen helemaal niks en veel te weinig.

Het spel focust op de dingen waar de meeste games of films juist niet over gaan. Het drama zit ‘m in dingen die voor de meeste mensen herkenbaar zijn: de ellende als iemand niet, of te laat, een factuur betaalt. Schuldeisers die onverbiddelijk zijn als je daardoor een keer te weinig geld hebt, en boete op boete op boete gooien. Het openen van een brief krijgt hierdoor dezelfde dramatische lading als een vuistgevecht in een actiefilm.

Voor mensen die hun zaakjes altijd goed op orde hebben, is het moeilijk voor te stellen hoe het is om altijd achter de feiten aan te lopen. Cart Life kan overigens ook troostend werken als dit leven je wel bekend is. Het is een bevestiging dat armoede niet alleen je eigen schuld is.

De werkelijkheid is dat veel mensen in een situatie verkeren waarin er geen juiste keuzes bestaan. Er is geen helder pad vanuit de armoede, en hard werken resulteert niet in een beter leven. Cart Life is een bijzonder kunstwerk. Dus als je een Windows-gebruiker bent: doe er je voordeel mee. Het spel staat gratis online.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
439z9bWester van GaalDavid EngelGamingGAMESReviewAmper gerecenseerd
<![CDATA[CES neemt award voor een vibrator terug omdat het ding “obsceen” zou zijn]]>https://motherboard.vice.com/nl/article/pa5ngn/ces-neemt-award-vibrator-terugWed, 09 Jan 2019 14:09:14 +0000 Afgelopen jaar won Lora DiCarlo, een technologiebedrijf gespecialiseerd in seksspeeltjes, een award voor hun innovaties op het gebied van robotica. De prijs werd uitgereikt door de Amerikaanse Consumer Technology Association (CTA), maar het bedrijf dat ook de gadgetbeurs CES in Las Vegas organiseert, heeft de prijs inmiddels weer ingetrokken. De prijswinnende vibrator zou in hun ogen namelijk te “immoreel, obsceen, onfatsoenlijk of onrein” zijn.

Lora DiCarlo is een start-up die vorig jaar meer dan een miljoen dollar aan financiering wist binnen te halen. En inmiddels heeft het bedrijf samen met het Oregon State University Product Development Lab acht tech- en roboticaoctrooien toegewezen gekregen. De start-up werd afgelopen jaar uitgeroepen tot CES 2019 Innovation Awards Honoree in de categorie robotica en drones. Het product waarmee het bedrijf de prijs won, was hun Osé-vibrator (die voorheen de naam Vela had).

Op 10 oktober vorig jaar ontving het bedrijf een mail van CES, waarin ze werden gefeliciteerd met het winnen van de award. Maar drie weken later, op 31 oktober, stuurde CTA een nieuwe mail naar het team van Lora DiCarlio, waarin werd verteld dat hun prijs zou worden ingetrokken. Hierbij werden de volgende eisen voor deelname vermeld:

Deelnemende producten die door CTA als immoreel, obsceen, onfatsoenlijk, onrein of
niet in overeenstemming met het imago van CTA worden beschouwd, worden
gediskwalificeerd. CTA heeft het recht om naar eigen inzicht en op elk moment
inzendingen te diskwalificeren die, naar mening van CTA, de veiligheid of het welzijn
van een persoon in gevaar brengen of niet in overeenstemming zijn met dit officiële
reglement.

“Er wordt met twee maten gemeten als het aankomt op seksualiteit en seksuele gezondheid,” zegt Lora Haddock, de oprichter van het bedrijf, in een verklaring. “Ondanks dat er seks- en seksuele gezondheidsproducten aanwezig zijn op CES, lijkt het erop dat CES/CTA per bedrijf en product andere regels handhaaft, afgaande op het geslacht van hun doelgroep. Het is bijvoorbeeld wel toegestaan om een vrouwelijke seksrobot met een onrealistisch lichaam voor mannen te presenteren en VR-porno is ook volop te zien. De vrouwelijke seksualiteit wordt alleen de mond gesnoerd en regelrecht verbannen.”

Een woordvoerder van CES laat het volgende in een verklaring weten: “Het product past in geen van onze bestaande productcategorieën en had niet mogen worden toegelaten tot het Innovation Awards-programma. CTA heeft dit ook aan Lora DiCarlo medegedeeld. We hebben het bedrijf daarom ook onze excuses aangeboden voor deze fout.”

Hoewel de beurs zich los probeert te maken van de seksindustrie, is het belangrijk om te beseffen dat CES juist mede dankzij de technologische ontwikkelingen binnen deze industrie tot stand is gekomen. Van de jaren 90 tot 2012 vond CES tegelijk met de AVN Adult Entertainment Expo in Las Vegas plaats. De twee beurzen versterkten elkaar op dezelfde manier waarop bijvoorbeeld de groei van de videorecorder samenging met de groeiende pornoindustrie in de jaren 90. Het gebeurde daarbij vaak genoeg dat bezoekers van CES een stukje verder doorliepen om hun favoriete pornosterren te ontmoeten op de Adult Entertainment Expo. Daarnaast maakten de bedrijven die deelnamen aan CES regelmatig gebruik van ‘booth babes’ – schaars geklede vrouwen die worden ingehuurd om de producten aan te prijzen.

Vandaag de dag zie je lang niet zoveel booth babes meer rondlopen op de beurs, maar dat betekent niet dat het genot van mannen niet meer voorop staat. Wie nu een bezoekje aan CES brengt, zal geen geen in de grote beurshal vinden. In plaats daarvan zijn erotische demo’s en voorvertoningen nu in vergaderruimtes te zien. Zo konden bezoekers vorig jaar binnenlopen in een aparte ruimte waar virtuele- en augmented reality-porno te zien was. Ook traden er als extra attractie paaldansrobots op in een nabijgelegen stripclub en konden bezoekers vanuit Vegas een officieuze shuttlebus pakken naar Sheri’s Ranch. In dit bordeel in het stadje Pahrump kon je namelijk de ‘Sex Tape Room’ ervaren, waar een Amazon Echo met stembesturing de ontmoetingen van bezoekers vastlegde. Dit jaar onthult OhMiBod hun op afstand bestuurbare Apple Watch-app, waarmee een vibrerende ‘personal massager’ (we weten allemaal waar dat ding voor gebruikt wordt) bestuurd kan worden. Dit seksspeeltjesbedrijf was in 2016 de enige vibratorproducent wiens producten op CES te zien waren.

Deze voorbeelden zijn niet bedoeld om te laten zien dat seks een te grote rol speelt op de technologiebeurs, maar het kaart wel een ander probleem aan waar CES en CTA de laatste jaren steeds vaker om bekritiseerd worden: namelijk het schrijnende gebrek aan vrouwen en diversiteit op de beurs.

Volg Motherboard op Facebook, Twitter en Flipboard.

]]>
pa5ngnSamantha ColeEmanuel MaibergseksseksismecesseksspeeltjesAVN