De helft van de zeeën op aarde zullen door klimaatopwarming verkleuren

Fytoplanktonbloei zal in de toekomst de poolzee groen, en andere delen een donkerder blauw kleuren.

|
05 februari 2019, 11:06am

In het klimaatdebat voeren discussies over CO2 de boventoon. Gezien de gigantische taak voorhanden is dat logisch, maar het schadelijke neveneffect is dat andere veranderingen in de natuur als gevolg van van de mens uit beeld dreigen te raken.

Zo verwachten onderzoekers die maandag een studie publiceerden in Nature Communications, dat de helft van de oceanen in 2100 van kleur zal zijn veranderd als gevolg van de opwarming van de aarde.

Blauwe oceaanoppervlakken zullen donkerder van tint worden, en groene delen groener, aldus de auteurs Stephanie Dutkiewicz, een onderzoekswetenschapper en mariene ecoloog verbonden aan MIT, zegt dat dit een reactie is van fytoplankton – microscopische organismen die leven in de zonnige bovenlaag van de zee – op de effecten van mensgedreven klimaatverandering.

Fytoplankton gebruikt chlorophyl, een pigment, om zonlicht op te vangen en deze om te zetten in energie. Het pigment kaatst groene lichtstralen terug de omgeving in. Het effect van grote groepen van deze kleine beestjes is daarmee vergelijkbaar met een soort biologische verf – een fytoplanktonbloei zorgt voor een groene zee, en een zee met een minder fytoplankton kleurt een dieper, donker blauw.

De gebieden rond de polen zullen als gevolg van fytoplanktonbloei naar verwachting groen kleuren.

Door gebruik te maken van computermodellen projecteert het team welke delen van de oceaan blauwer worden, en welke groener. De gebieden rond de polen zullen als gevolg van fytoplanktonbloei naar verwachting groen kleuren, en warmere wateren (zoals delen van de Stille en Atlantische Oceaan) zullen blauwer uitslaan

“De verandering in kleur heeft een gigantisch effect op het ecosysteem,” zegt Dutkiewicz in een statement. Fytoplankton vormen een belangrijke voedselbron voor vissen en andere zeedieren, maar miljoenen andere dieren zijn ook afhankelijk van de microscopische deeltjes. Ze produceren de helft van allezuurstof op aarde, en trekken jaarlijks zo’n 10 gigaton koolstof uit de atmosfeer. Het is dus nogal zorgwekkend dat de hoeveelheid fytoplankton in de wereldzeeën sinds de jaren 50 met zo’n 40 procent is afgenomen.

Ecosystemen op zee zullen bij onverminderde voortgang van deze ontwikkeling inklappen, mensen zullen steeds minder vis kunnen eten, en er zal minder zuurstof zijn op aarde. Combineer dat met een verminderde opname van CO2 in de oceanen, en de cocktail is compleet.

Hoewel de veranderingen op zee misschien niet zichtbaar zijn met het blote oog, zullen satellietbeelden de komende decennia de gezondheid van de fytoplanktonpopulatie, en daarmee de gezondheid van de miljoenen dieren die er van afhankelijk zijn, reflecteren in een vinnig groen en blauw.