Quantcast

Niemand aait ooit de radioactieve puppy's in Tsjernobyl

Wie moet ze vertellen dat ze braaf zijn?

Wie moet ze vertellen dat ze braaf zijn?

Becky Ferreira

Na de kernramp in Tsjernobyl in 1986 moest iedereen halsoverkop vluchten en veel mensen konden hun honden niet meenemen. Maar nu, bijna dertig jaar later, is de Chernobyl Exclusion Zone (CEZ), een gebied van duizenden vierkante kilometer rond de ontplofte kerncentrale, een sprookjesland vol afstammelingen van die honden.

Deze radioactieve puppers hebben zich gigantisch voortgeplant en zijn de ster in de documentaire Puppies of Chernobyl van filmmaker Drew Scanlon, die ook nog eens de gast in de Blinking White Guy-meme is. Naast dat hij de wereld heeft gezegend met de beste reactie-gif ooit, produceert hij een reisprogramma genaamd Cloth Map, waardoor hij de kans kreeg om een aantal van Tsjernobyl ongeveer 900 zwerfhonden te ontmoeten.

De honden zijn niet de enige dieren die het goed doen in het gigantische gebied zonder mensen. Wolven vermaken zich er prima en herten missen de mensen ook totaal niet. Het duurt misschien nog wel 20.000 jaar voordat het gebied weer veilig is voor mensen om er te wonen, dus de komende tijd hebben dieren vrij spel.

Omdat de kleine wafjes gevaarlijke hoeveelheden radioactieve deeltjes in hun vacht hebben, wordt bezoekers op het hart gedrukt om ze niet aan te raken. In de documentaire zie je hartverscheurende beelden van lieve diertjes die niets liever willen dan geaaid worden door mensen.

Als je een klein steekje in je hart voelt, doneer dan aan dit project om de kleine snuffels medische zorg en andere belangrijke dingen te geven. Dan kunnen zij er voor zorgen dat er nog jaren veel honden in Tsjernobyl kunnen rondsnuffelen.